Αντίο Συρία!

Αγάπησε την πατρίδα της με πάθος. Το όνειρο της ήταν να γίνει αρχαιολόγος και να σπουδάσει στην Ελλάδα. Η ιστορία της Ροσμπίν μιας κοπέλας από τη Συρία που ο πόλεμος σημάδεψε για πάντα την ζωή της.

Δημιουργήστε τέχνη "ΟΧΙ" πόλεμο.

“Αφού οι άνθρωποι θέλουν να πολεμούν, ας το κάνουν με χρώμα, βάφοντας τις πόλεις πράσινες και ροζ”, είχε πει κάποτε η Γιόκο Όνο... 

Χρόνια από τότε και οι άνθρωποι αρνούνται να μαθαίνουν και ακόμα πολεμούν...

Το δικό μας ΟΧΙ

Το δικό μας ΟΧΙ
Την 1η Σεπτεμβρίου του 2014 με αφορμή μία δημοσίευση-αφιέρωμα περί του Παλαιστίνιου Νατζί Αλ Αλί γράψαμε για την κολεκτίβα του Όχι (http://kokkinizoni.blogspot.gr/2014/09/1936-29-1987.html), ενός δικτύου ανώνυμων ακτιβιστών που εμπνευσμένοι από το έργο του καρικατουρίστα προτρέπει τους ανθρώπους να προβάλλουν το δικό τους ΌΧΙ, δίνοντας πνοή σε ένα ευρύ θεματικό φάσμα: έρωτας,επανάσταση. κίνημα, τέχνη, μόρφωση, δημιουργικότητα, την ειρήνη,την ελευθερία, την ελπίδα, για τις επαναστάσεις της ζωής, της καθημερινής ζωής...

Οι Πρόσφυγες στο Καρμούζ της Αιγύπτου

12 Φεβρουαρίου του 2015 και οι Πρόσφυγες -Παλαιστίνιοι και Σύροι-που κρατούνται στο Καρμούζ της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου βρίσκονται στην 4η ημέρα απεργίας πείνας, ακούστε τους...

#Save_the_Rest: Μία εκστρατεία της φωνής των κρατουμένων

Κανείς  δεν μπορεί να μου φέρει, αυτό που έχασα. Έχω χάσει την ζωή μου και τις στιγμές με την οικογένεια μου. Έχασα τους κοντινούς μου φίλους που πέθαναν μπροστά μου. Προσπάθησα να σώσω τις ζωές τους, αλλά η βιαιότητα των δεσμοφυλάκων, ήταν δυνατότερη από εμένα.

Αυτό είναι μέρος από ένα γράμμα που γράφτηκε από έναν κρατούμενο στις καθεστωτικές φυλακές. Ήταν πολύ δύσκολο να τοπάρω. Καθώς θα διαβάζεις αυτό το γράμμα, ο κρατούμενος που το έγραψε παραμένει στο σκοτάδι και υποφέρει από την βαρβαρότητα και τον εξευτελισμό.

Γιαρμούκ- Ο καταυλισμός Πρότυπο της Παλαιστινιακής Διασποράς,υπό πολιορκία

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μία αυτούσια μαρτυρία ενός Παλαιστινίου της Συρίας που ζει και αγωνίζεται στον υπό πολιορκία καταυλισμό. Η  μαρτυρία αυτήν πάρθηκε επί μέρες και με πολύ υπομονή και την μοιράστηκε από καρδιάς ,αλλά και με όλο το κόστος των κινδύνων που εμπεριέχονται, αφού δεν υπάρχει κανέναν ασφαλές μέσο επικοινωνίας εντός του καταυλισμού.

Είμαι κι εγώ Γιαρμούκ!

Μία Χριστουγεννιάτικη ιστορία...

Και εντελώς άξαφνα, Παραμονή Χριστουγέννων,μπήκε στο κελί ένας άνθρωπος χωρίς πρόσωπο....

Ο βιασμός δεν γνωρίζει φύλο...

Αφορμή για αυτό το κείμενο στάθηκε η επιθυμία μου  να μοιραστώ μαζί σας ένα μικρό απόσπασμα της εμπειρίας ενός αγαπημένου προσώπου από την Συρία, που παρόλο που υποβλήθηκε κατ' επανάληψη σε ομαδικούς βιασμούς, με ενέπνευσε το θάρρος και το κουράγιο του, και δεν θα ξεχάσω ποτέ  το δάκρυ καθώς μου αφηγούνταν το ποίημα και μετέπειτα την ιστορία του. Ας είναι καλά αυτήν η αδερφή ψυχή όπου κι αν βρίσκεται

Το Εξπρές του Μεσονυκτίου

Το «Εξπρές του Μεσονυκτίου» δεν επισκέπτεται τους Σύριους κρατούμενους…

Eπιστολή από Συντρόφους στο Λίβανο

Προς τους Αναρχικούς της Β. Αμερικής

Η ομάδα μας είναι μια μικρή ομάδα, ριζοσπαστών, οικολόγων, αναρχικών και φεμινιστριών, και δεν έχουμε κάνει πολλά σε σχέση με τις μεγάλες θυσίες πολλών συντρόφων μας αλλού. Ωστόσο, αναγνωρίζουμε ότι τα λόγια μας εκφράζουν πολλούς από τους συντρόφους μας στον αραβικό κόσμο, από το Μαρόκο έως τη Συρία, οι οποίοι αντιμετωπίζουν τα ίδια διλήμματα όταν επικοινωνούν με τους δυτικούς συντρόφους τους.

Αφιέρωμα στον Νατζί Αλ-Αλί (1936-29 Αυγούστου 1987)

  Νατζί Αλ Αλί

Ποιος ειναι και τι ειναι ο Τζιχαντιστής που ακούς κάθε μέρα

...Tζιχαντιστης...

  Μια λέξη που φέτος  φορέθηκε  περισσότερο  από  κάθε  άλλη  ...

Μια λέξη  που κοσμεί   τις ιστοσελίδες ,  τα  δελτία ειδήσεων, τα κοινοβούλια, τα περιοδικά , τις εφημερίδες  όλου του κόσμου ..

Μέχρι και τα  ελληνικά δελτία ειδήσεων  μετά   τα τελευταία νέα  της  Μυκόνου  και τα  zoom  στα   μαγιό ..  

αναλύουν   την μέση ανατολή  και  τις  θηριωδίες  των εξωγήινων  αυτών ...

Η επανάσταση δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα

Αφιερωμένο στις επαναστάσεις των αγωνιζόμενων λαών του Αραβικού κόσμου που  εξακολουθούν να μάχονται για την δική τους Άνοιξη, την άνοιξη της αξιοπρέπειας τους και λένε με την δράση τους πως φτάνει πια...

Από τις καθημερινές ιστορίες στη Συρία

Η ιστορία του φίλου μου-Βγαλμένο από τις καθημερινές ιστορίες στη Συρία

Κάποτε είχα γράψει ένα άρθρο για εσένα και εσύ γελούσες:
"μου είχες πει πως δεν φοβόσουν να σε συλλάβουν ή να πεθάνεις. όμως όταν αποφάσισες να αρραβωνιαστείς την αγαπημένη σου, άλλαξαν πολλά. Εξακολουθούσες να αγωνίζεσαι με το ίδιο πάθος, αλλά ήθελες να γυρίζεις πίσω από κάθε μάχη σε εκείνη. Και εκείνη μία όμορφη αγωνίστρια που σε συγκλόνισε το πάθος της για μία ελευθερη Συρία και γρήγορα ενώσατε  τις ζωές σας. Ήταν ο περασμένος Σεπτέμβριος όταν πληροφορήθηκα μέσα σε πανικό την απαγωγή σου.
Αυτά τα καθάρματα που δήλωσαν πως θέλουνε να κάψουν όλη την χώρα, βάλανε στόχο τη λαμπρή νεολαία της. Η σπίθα όμως και το όραμα μιας ελεύθερης Συρίας που άναψαν πριν τρία περίπου χρόνια, παραμένουν ζωντανά πιο πολύ από ποτέ.

του Τόλη Νικηφόρου

Η επανάσταση

η επανάσταση δεν έχει αρχή και τέλος
γεννιέται και πεθαίνει κάθε στιγμή
η επανάσταση κυνηγάει τη χίμαιρα
είναι ένα ποίημα με όπλο
μια μήτρα γεμάτη σπέρμα
ένας έρωτας της αρμονίας τού γίγνεσθαι
κι ακόμα είναι
ψωμί για τα παιδιά του κόσμου

η επανάσταση αγναντεύει το άπειρο

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

 από τη συλλογή "Τα αναρχικά" 1979

του Τόλη Νικηφόρου

11/01/14 يوم التضامن مع سوريا-Ημέρα Αλληλεγγύης με τη Συρία

Κάλεσμα:

Στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας Αλληλεγγύης προς το Συριακό λαό σας προσκαλούμε σε προβολή βίντεο, που αφορά τις πολιορκίες.

لا تَهوي .. ماهر سمعان

لا تَهوي

على هذه الارض ما يستحق الحياة-Στη γη υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις

على هذه الارض ما يستحق الحياة-Στη γη υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις
...

Και Καλά Χριστούγεννα...

Δεν είναι υπέροχη η ζεστασιά που νιώθουμε όταν πρωτομυρίζουμε τη μυρωδιά από το καμένο ξύλο στο τζάκι, το πρώτο άρωμα της βροχής, το ζεστό καφέ, ... όταν τυλίγουμε το παλτό γύρω μας απολαμβάνοντας τον καιρό να κρυώνει και να μας ταξιδεύει στη θαλπωρή και στη ζεστή ατμόσφαιρα του σπιτιού μας που ζεσταίνει το σώμα αλλά και την ψυχή μας;
Κάποιοι το στερούνται... Αν έχετε κουβέρτες που εδώ και χρόνια τους αλλάζετε απλά τα αντισκωρικά, ή ζεστά και καθαρά χειμωνιάτικα ρούχα που τα μεταφέρετε από ντουλάπα σε ντουλάπα, τι θα λέγατε να τα φέρετε στην Ευριπίδου 14, στον 8ο όροφο; Εάν η μεταφορά είναι δύσκολη, τότε επικοινωνήστε μαζί μας και θα φροντίσουμε εμείς γι' αυτό.
Θα μοιραστούμε τη ζεστασιά μας με Σύρους πρόσφυγες

Προς τον ανώνυμο ακτιβιστή, άνθρωπο, μαχητή

Θυμάμαι κάποτε διάβασα στα περίφημα "άρθρα στην ελευθεροτυπία" του λαογράφου Η. Πετρόπουλου  πως ο ποιητής γράφει στη γλώσσα του, η οποιαδήποτε μετάφραση αλλοιώνεται και χάνει...
Παραθέτω το ποίημα όπως δημοσιευτηκε, χωρίς να προσπαθήσω να το μεταφράσω προκειμένου να το φέρω στα "μέτρα μας".
Το ποίημα αυτό ειναι για εκείνον, που ποτέ δεν θέλησε να γίνει ένας επώνυμος ακτιβιστής, ως "ανώνυμος στρατιώτης", έδωσε φως στα σκοτεινά κελιά, σχεδίασε τον ανθρώπινο πόνο, προκειμένου να μας φέρει πιο κοντά και αρνείται κάθε μορφή καταπίεσης. Για εσένα που "δεν έχεις όνομα" όμως έχεις ψυχή. Το ποίημα αυτό αφιερώνεται σε έναν αληθινό άνθρωπο, που αγαπούσα και αγαπώ, στον άνθρωπο χωρίς όνομα, στον "άνθρωπο"...